18 Νοε 2017

Euroleague 2017-2018, The road so far…(and poll)



Και πόσο είναι αυτό το far; 8 αγωνιστικές εκ των οποίων οι 4 συγκεντρωμένες σε 2 διαβολοβδομάδες, όπως συνηθίζουμε από πέρυσι να τις ονομάζουμε με 2 παιχνίδια συνήθως υψηλής έντασης μέσα σε δύο 24ωρα....

James Feldein στα κόκκινα
Είναι σαφώς νωρίς για ακριβή συμπεράσματα (αν μπορούν να βγουν βέβαια τέτοια...ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει πως δεν μπορούν) αλλά μια πρώτη εικόνα υπάρχει για τις ομάδες. Ως γενικό σχόλιο μπορούμε να πούμε ότι κάτι η κούραση από το δύσκολο καλοκαίρι, κάτι οι σοβαροί τραυματισμοί παικτών τους που αντιμετωπίζουν κάποιες ομάδες, κάτι που είναι ακόμα αρχή και είμαστε σε φάση σεταρίσματος, η φετινή Euroleague φαίνεται ακόμα πιο αμφίρροπη. 6-2 ο πρώτος, 2-6 ο τελευταίος, μόνο μία έδρα απόρθυτη μέχρι τώρα, του Παναθηναϊκού, ήττες σοκ, μεγαλειώδεις νίκες συνθέτουν ένα ρευστό σκηνικό. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες ομάδες που ξεχωρίζουν και στις 2 πλευρές του βαθμολογικού πίνακα. Πιθανότατα η χειρότερη ομάδα της φετινής διοργάνωσης να είναι ο Ερυθρός Αστέρας που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην έδρα του και στον αξιόλογο Rochestie (αλλά και στο αστείρευτο αλλά αδούλευτο ακόμα ταλέντο των σέρβων του). Από κοντά πιθανώς να καταλήξουν στις τελευταίες θέσεις ομάδες όπως η Unicaja Malaga με εξαιρετικό προπονητή και καλές μονάδες που θα κάνουν ζημιές και η κλασική πλέον AX Armani με πλούσιο αλλά αδούλευτο ακόμα ρόστερ (Goudelock, Micov, Kalnietis).

"Ίχνη της Καρδιάς" από τον Χρήστο Κεσκίνη

"Πώς είσαι;"

Προσπαθείς να αναπνεύσεις και ένας κόμπος κάνει την ανάσα σου μαρτύριο. Σκοτάδι… Απουσία ζωής… Απελπισία… Κούραση… Έρεβος… Θλίψη… Καμιά ελπίδα… Κουράστηκες να κολυμπάς ώρες σε άγνωστα νερά. Άραγε για πού; Προσπαθείς να ξεφύγεις. Άραγε από ποιον; Λες και αν ποτέ φτάσεις όλα θα γίνουν καλύτερα! Όμως, το δικό σου άστρο έχει γίνει ευχές ανούσιες και κενές.

17 Νοε 2017

"Σκιές του Μυαλού" από τη Σοφία Κραββαρίτη

Το δέντρο του θανάτου

"Είμαι το καταραμένο δέντρο! Η πύλη του θανάτου! Κανείς δεν πέρασε από μένα ζωντανός. Όλοι έφτασαν ως εδώ. Κανένας δεν πήγε πιο πέρα. Κανείς δεν θα πάει πιο πέρα. Οι ρίζες μου είναι τα οστά όσων κατάπια. Πολλά βράδια ακούω τις κραυγές τους, όμως δεν βρίσκομαι εδώ για να δείξω έλεος. Μόνο για να σκοτώσω. Σε αυτό το σπίτι δε θα πλησιάσει ποτέ κανείς. Το σκοτάδι δε θα φύγει ποτέ. Δε θα το επιτρέψω. Είμαι το δέντρο της κολάσεως! Είμαι ο μεγάλος τιμωρός! Είμαι ο δήμιος των ενόχων και όχι μόνο. Είμαι ο δικαστής και ο εκτελεστής. Είμαι ο μεγάλος Μάγος! Είμαι ο θάνατος! Είμαι ο αιώνιος φύλακας! Είμαι αυτός που όρισε το μέρος απάτητο. Είμαι η εκδίκηση! Συναίνεσαν όλοι στο έγκλημα και πλήρωσαν όλοι. Δεν έπρεπε να γίνει αυτό. Από εδώ άκουγα τις κραυγές της. Ήταν τόσο μικρή! Κανείς δε μίλησε. Όλοι το απέκρυψαν. Κι όμως όλοι ήξεραν. Ήταν τόσο λεπτό το κορμάκι της και τόσο αθώα τα ματάκια της! Έτρεχε σε μένα κάθε φορά. Το τραγούδι της πρασίνιζε τα φύλλα μου που μάτωναν κάθε νύχτα από τις φωνές της. Η κούνια της από το κλαδί μου κρεμόταν και την ταξίδευε ψηλά στους μαγικούς της κήπους και στους όμορφους κόσμους της. Ταξίδευα κι εγώ μαζί της. Ταξίδευα με τη φωνούλα της, αγκάλιαζα την σκέψη της, προστάτευα την καρδιά της να μην πέσουν κάτω τα σπασμένα της κομμάτια. Ήμουν ο δικός της κόσμος, το οξυγόνο της στην εντατική του σπιτιού της. Ένα βράδυ δεν ήθελε να φύγει. Έτρεμε κρυμμένη στο φύλλωμά μου. 

16 Νοε 2017

Η μοναδική συναυλία των Kamelot και Sunburst στο Gagarin 205 (10/11/2017)



Λίγες ημέρες μετά τη συναυλία των αγαπημένων Kamelot με support τους εξαιρετικούς για τα ελληνικά (και όχι μόνο) δεδομένα Sunburst από την μεταλομάνα Λάρισα αποφάσισα να γράψω τις εντυπώσεις μου. Και θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα...από το συμπέρασμα που βγήκε και είναι ότι οι Kamelot μάλλον πρέπει να μετάνοιωσαν που είχαν να έρθουν σχεδόν μία δεκαετία στην Ελλάδα γιατί η υποδοχή που τους επιφύλαξαν οι φαν τους στο κατάμεστο Gagarin ήταν αποθεωτική. 
Sunburst

Από νωρίς ο κόσμος είχε γεμίσει σχεδόν το Gagarin. Έτσι όταν βγήκαν στη σκηνή οι Sunburst λίγο πριν τις 9, μπροστά τους αντίκρυσαν ένα πολυπληθές, ανυπόμονο αλλά και φτιαγμένο ήδη κοινό για το show που θα ακολουθούσε. Και οι Sunburst το απογείωσαν. Εξαιρετικοί μουσικοί (ξεχώριζε σαφώς ο κιθαρίστας Gus Drax) και τρομερά φωνητικά από τον Βασίλη Γεωργίου...εκτέλεσαν εντελώς επαγγελματικά και με τρομερή ενέργεια το setlist τους που αποτελούταν κυρίως από τραγούδια του περσινού τους δίσκου με τίτλο «Fragments of Creation» που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από αντίστοιχους ξένων συγκροτημάτων. Απόδειξη όλων αυτών ήταν ότι η συμμετοχή του κοινού μόνο τυπική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.  Φωνές, χειροκροτήματα, τραγούδι (από τους ήδη αρκετούς φανς του συγκροτήματος) και μια ευχάριστη έκπληξη για τους υπόλοιπους (όπως και του λόγου μου που τους γνώριζα για πρώτη φορά). 

"Αποτυπώματα Ψυχής" από την Μαίρη Τσίλη

Έρωτας Αυτόχειρας

Λένε πως στον έρωτα και στον πόλεμο τα πάντα επιτρέπονται. Ίσως. Όμως ο έρωτας έχει περισσότερους πληγωμένους και μυριάδες θύματα. Έλα κάτσε μαζί μου και θα σε κεράσω κι ένα ποτό βαρύ διπλό. Δεν αντέχω να τα πιω και να τα πω μόνη μου πάλι απόψε. Έλα κάτσε μαζί μου κι ας μην θες να πιεις. Μην φοβάσαι είμαστε ασφαλείς εδώ. Του έρωτα οι σφαίρες δεν θα μας βρουν. Εσύ απλά δώσε μου την φωτιά σου. Έτσι για να ανάψω το τσιγάρο μου και για να κάψω ότι μέσα μου ακόμα με καίει. Άκου λοιπόν μια κι έξω : Ποτέ κανένα σώμα δεν πόνεσε για το δικό σου σώμα όσο το δικό μου. Και ναι ποτέ κανένα σώμα δεν με έφτασε στον παράδεισο όσο το δικό σου.

15 Νοε 2017

"Της Νύχτας Μυστικά" από τη Σμαραγδή Μητροπούλου

Ημερολόγιο μιας ανάμνησης



5  Σεπτεμβρίου
Ο απογευματινός μου περίπατος κατέληγε πάντα στην ίδια περιοχή με το στενό μονοπάτι που οδηγούσε σε μία μικρή παραλία, γεμάτη λευκά βότσαλα.  Το τοπίο είχε αλλάξει. Τα νερά της θάλασσας είχαν ελαφρά σκουρύνει. Φθινόπωρο.

10  Σεπτεμβρίου
Έβλεπα ένα γυναικείο, ημίγυμνο σώμα να ξεπροβάλει κατά διαστήματα μέσα από το νερό. Οι κινήσεις της ήταν ρυθμικές, σχεδόν χορευτικές.  Μάλλον ονειρευόμουν.  Ή μήπως όχι;  Μια οπτασία με σάρκα και οστά… ω θεοί!!

20 Οκτωβρίου
Παντού η εικόνα της, παντού. Βασανιστικές οι νύχτες…

14 Νοε 2017

"Σκέψεων Μυστικά" από τη Σοφία Κραββαρίτη


Μελανά σημεία στην άδεια μου ζωή τα φιλιά που απίθωσες στο σώμα μου. 
Μαύρο σάβανο τα λόγια σου στης καρδιάς μου τον τάφο. 
Και κάθε που με άγγιζες, ένα καρφί ακόμα στον σταυρό του μαρτυρίου της απελπισμένης μου αγάπης.

who is online

Ad24